Dzik Dziki żyją najczęściej w Europie i Azji, na północnych terenach zwłaszcza. Jest straszliwym roztrzepańcem, nie ma upodobanych terenów – zamieszkuje więc różnego rodzaju lasy, chociaż ceni sobie lasy położone przy ludzkich zabudowaniach. Ceni sobie także mokradła, bagna – to oczywiste w przypadku zwierzaka, które uwielbia wręcz tarzać się w błocie. Im cieplejsze – tym lepsze.Każdej wiosny locha, samica dzika, wydaje na ten świat do dziewięciu młodych dzików, nazywanych warchlakami. Każdy dzik dożywa średnio trzydziestu lat, co jak na zwierzęta jest olbrzymim okresem czasu.Dziki prowadzą bardzo rodzinny tryb życia, ich mową jest oczywiście chrząkanie, ale dorosłe samce zazwyczaj prowadzą już samotne życie. Dziki bardzo szybko biegają i są świetnymi pływakami. Za każdym razem, kiedy poczuje zagrożenie, atakuje bez żadnego wahania. Taranuje wtedy wszystko na swojej drodze, więc lepiej go nie drażnić. Każdy kontakt może zakończyć się szkodliwie, ale też znane są przypadki kontaktu z dzikiem, w których ludzie wychodzili cało, a tylko niepotrzebnie się bali.

Żmija Żmija jest gadem, który występuje także w Polsce, ale tylko jeden jej gatunek – tak zwana żmija zygzakowata. Jej wygląd jest prosty – posiada płaską, przypominającą kształtem serce i może sięgać do dziewięćdziesięciu centymetrów. Ceni sobie chłodniejsze rejony Europy. W całej Europie występują jej różne gatunki – na przykład w rejonach południowej Europy. Tam można natrafić na gatunek żmii żebrowatej, która sięga kilkadziesiąt centymetrów mniej od tej, która występuje w naszym kraju.Każda żmija, nieważne jaki to gatunek, żyje w terytorium, do którego łatwo jest się jej przystosować i stara się zachować harmonię spokoju ze swoimi sąsiadami. Zawsze pod koniec lata w brzuchu samicy wykluwają się młode, ich liczba prawie nigdy nie przekracza 12 okazów. Jad żmii zygzakowatej i żebrowej może być dla każdego człowieka groźny. Jedyna pociecha jest taka, że atakują tylko wtedy, kiedy czują się zagrożone. Bardzo często spotykane są przy drogach, w lasach oraz innych wilgotnych miejscach. Lepiej zatem uważać na nogi.

Jeleń szlachetny Jelenie występują najczęściej w lasach Azji, Afryki Północnej oraz rzecz jasna Europy. Jego wydłużony pysk wspania prezentuje się na umięśnionej szyi. Nogi ma smukłe, ale bardzo silne, pomagające mu przeskakiwać bardzo wysokie przeszkody. Jest niezwykle czujnym stworzeniem, które ciągle rozbieganym wzrokiem omiata okolicę, w której aktualnie się znajduje. Samiec jelenia, często określany bykiem, waży do trzysty kilogramów, a w kłebie mierzy do półtora metra. Samica natomiast, określana łanią, jest od samca znacznie mniejsza i słabsza.Jelenie zazwyczaj żyją w małych stadach, jednak samce na starość stopniowo się od niego oddalają, wybierając życie samotne. Każda jesień dla jeleni oznacza czas walki o samicę, na której jej zależy. Wiosną natomiast już po godach łanie rodzą młode. Jadają dwa razy dziennie – nad ranem oraz wieczorem. Z ludźmi raczej nie wdają się w konflikty i kiedy tylko takiego spotykają, uciekają jak najszybciej. Lepiej zostawić je w spokoju z tego względu, że są pod ochroną.

Świnka morska Jej naturalne położenie znajduje sie w Ameryce. Stamtąd handlarze zwierząt przywieźli ją do Europy dopiero w XVI wieku naszej ery. Jej wielkość nie przekracza skromnych dwudziestu pięciu centymetrów. Ma różne, niestabilne ubarwienie. Może być trójkolorowa, ale może też każdym kolorem być pokryta w całości, a są to trzy kolory – żółty, biały oraz czarny. Jej puszyste futerko czasami się wydłuża i wykręca, ale są to rzadkie przypadki, których raczej się nie spotyka w domowym środowisku.Jest jednym z najbardziej pokrzywdzonych zwierząt na świecie, gdyż to właśnie na nich testuje się rózne nowe środki przciwbólowe, dezodoranty, kosmetyki oraz różne lekarstwa. Samica rodzi młode najczęśćiej trzy razy w roku, a może ich być od dwóch do siedmiu, a opiekuje się nimi całkowicie samotnie, bez pomocy samca. Świnki są roślinożerne, przepadają za mlekiem, potrafi żyć od sześciu do ośmiu lat. Są typowym zwierzęciem hodowlanym przez młode pokolenie ludzi, którzy dzięki nim uczą się odpowiedzialności i pamiętania nie tylko o sobie.

Pająk Pająki mają to do siebie, że występują na wszystkich kontynentach. Jest setki ich gatunków. Ptasznik, jeden z najbardziej agresywnych i niebezpiecznych pająków, osiąga nawet do osiemnastu centymetrów. Najmniejsze natomiast pająki mają jedynie kilka milimetrów. Niektóre są mniej, inne bardziej niebezpieczne. Atakują ludzi, aczkowiek zdarza się to dość rzadko, najczęściej muszą zostać czymś sprowokowane lub zaniepokojone. Tak zwane kątniki domowe żyjące w każdym domu są dla ludzi absolutnie bezpieczne – większe zagrożenie stanowimy dla nich my niż oni dla nas. Osławiona, straszliwa tarantula jest niebezpieczna dla zwierząt swojego rozmariu, ale jej jad dla człowieka nie jest niebezpieczny – nie powoduje śmierci, ale strasznie boli. Śmierć może przynieść jad czarnej wdowy. Pająki są bardzo opiekuńczymi zwierzętami, ale bardzo niedobrymi żonami – po zapłodnieniu samiec musi się oddalić, ponieważ matka przegania potem każdego zalotnika, a nawet i zjada, podobnie jak modliszki, które podczas stosunku odgryzają partnerom głowy. One są zazwyczaj tylko obrzydliwe, ale nieszkodliwe dla człowieka.

Nietoperz Nietoperze przez długi czas swojego istnienia owiane były tajemnicą. Są zwierzętami, które bardzo często przenoszą różne choroby, w tym niebezpieczne dla zwierząt i ludzi wścieklizny. Żyją najczęściej w lasach, parkach oraz jaskiniach ze względu na wieczny cień, w którym przesiadują przez większość swojego życia. Często nieświadomie dajemy im także schronienie na własnym strychu lub piwnicy. Najbardziej znane są ich metody przesiadywania w przerwach w lotach – zwisając głową w dół. Najmniejsze z nich mają zaledwie 5 cm długości, a rozpiętość skrzydeł zapewnia mu od osiemnastu do dwudziestu centymetrów szerokości. Jest to najmniejszy nietoperz występujący w Polsce. Inne gatunki, jak „długouchy gacek” osiągają znacznie większe rozmiary. Zazwyczaj jedzą małe owady lub myszy, ale nie wzgardzi także świeżymi owocami. Niektóre gatunki polują na pomniejsze ptaki i inne ssaki. Nietoperze są także obiektem niektórych kultów religijnych, w krajach afrykańskich czczone są i uważane za inkarnację bogów, więc w tych krajach lepiej obarczać je szacunkiem.

Niedźwiedź polarny Mimo ciągle zimnej atmosfery panującej na zimnych terenach, jakie zamieszkują niedźwiedzie polarne, one odczuwają chłód tylko w porach kalendarzowej zimy. Dlatego w czasie lata, kiedy chłód nie jest tak dokuczliwy, kopią nory, które potem podczas ostrych mrozów będą schronieniem dla siebie i swojego potomstwa. Nie mają zwyczaju uciekać na południe, gdzie jest lżej.Niedźwiedzie polarne są bardzo niebezpieczne i ważą do około siedmiuset kilogramów, charakteryzuje się także niebezpiecznymi pazurami, których bezwzględnie używa podczas ataków.Nie przeszkadza mu lodowata woda, może taplać w niej lub pływać przez długie godziny, nie odczuwając chłodu. Ma zbyt wiele kilogramów tłuszczu oraz zbyt gęste futro, by zrobiło to na nim jakiekolwiek wrażenie. Jego najczęstszym obiadem są ryby, foki oraz małe uchatki. Jest bezwzględny i bardzo szybki, czasami zdarza mu się wkroczyć na tereny ludzi, kiedy poszukuje jedzenia. Wtedy lepiej nie atakować go ani nie prowokować, tylko po prostu uciekać i poczekać aż sam się znudzi i wróci na swoje tereny, z których przybył.

Zwierzeta, które jako jedyne znoszą jaja Większość zwierząt od maleńkich koralowców do olbrzymich strusi, wykluwa się z jaj zniesionych przez samicę. Są one nazywane jajorodnymi. Nawet dinozaury znosiły jaja, a niektóre w dodatku wysiadywały je jak ptak. Jajo powstaje w wyniku spotkania się męskiej komórki rozrodczej z komórką jajową produkowaną prze samicę: jest to zapłodnienie. Zarodek rozwija się w jaju aż do wyklucia się, czyli narodzin. Przyszłe zwierze, początkowo jako zarodek rozwija się odżywiając się żółtkiem i białkiem zawartym w jaju. Skorupka chroni je, ale powietrze przenika do wewnątrz. Wszystkie ptaki wysiadują swoje jaja. Czasami, na przykład u strusi czy pingwinów, to ojciec ogrzewa jaja swoim ciałem. Aby zapłodnione jajo stało się kurczęciem, kura musi utrzymywać je w temperaturze 40 stopni Celsjusza przez 20 dni. Jedenaście dni po zniesieniu jaja zarodek ma już części ciała i oczy oraz dzióbek. Po 20 dniach staje się pokrytym puchem kurczakiem. Zjadł już całą zawartość jaja i ma za mało miejsca. Rozbija skorupkę. Zwierzęta te, bez względu na to, czy żyją w wodzie czy na ladzie, składają jaja na ziemi. Nie wysiadują ich, ale wykopują gniazda, które potem przysypują piskiem, ziemią i czasem gałęziami. Żółwie morskie przepływają czasem tysiące kilometrów aby wrócić na plażę, na której urodziły i tam złożyły jaja.

Łabędź Każdy słyszał historię o brzydkim kaczątku, które w młodości było paskudnym upierzonym kaczorem, a kiedy dorosło stało się ślicznym ptakiem, któremu wszystkie inne tego typu zwierzęta zazdrościły urody. Bo tak jest – łabędzie za młodu są zazwyczaj brzydkie i „nietwarzowe”, ale kiedy dorastają stają się piękne.Ich największą cechą charakterystyczną jest długa szyja, bardzo giętka i elastyczna jak na żywy organizm. Żyją nad rzekami, stawami Europy i Azji, Ameryce Północnej oraz Australii. Ceni sobie mokre tereny. Samiec i samica po spotkaniu się spędzają razem całe życie. Kiedy dojdzie do zapłodnienia samicy samiec staje się wtedy bezwzględu wobec każdego, kto zbliży się do ich gniazda. Mają też pneumatyczne kości, co pozwala im utrzymywać się bez problemu na talfi wody. Potrafi zanurzać się w wodzie szukając w ten sposób pożywienia, ale nie gardzą chlebem i innymi ludzkimi dobrami, dlatego tak ochoczo podpływają do ludzi, ale potrafią być także niebezpiecznie.

Budowa Ciało ryb najczęściej ma opływowy kształt, co zmniejsza opory ruchu w wodzie. Ich szkielet bywa chrzęstny, częściowo skostniały lub kostny. Najbardziej skostniały jest u ryb kostnoszkieletowych, które pomiędzy miomerami posiadają ości- dodatkowe pręcikowe skostnienia. Występują płetwy parzyste i nieparzyste. Do tych pierwszych należą płetwy piersiowe i brzuszne. Do drugich- płetwa ogonowa, grzbietowa i odbytowa. Ryby poruszają się wyginając ciało na boki, szczególnie w okolicy ogona. Ryby, które muszą pływać sprawnie, mają ciało o kształcie wrzecionowatym, z przewężoną szypułą ogonową oraz płetwą ogonową rozwidloną, zewnętrznie symetryczną. U rekinów górny płat płetwy ogonowej jest większy i wnika do niego koniec kręgosłupa, dzięki czemu ogon unosi przód do góry. Ryby te mają również szeroko rozstawione płetwy piersiowe. Te cechy pomagają rekinom przeciwdziałać opadaniu na dno, co mogłoby się stać, gdyby przestały płynąć – ryby chrzęstne nie mają pęcherza pławnego. Ryby kostnoszkieletowe mają różne kształty, w zależności od środowiska, w którym żyją. Te żyjące w okolicach raf koralowych mają krótkie, bocznie spłaszczone ciało, za to węgorze czy mureny posiadają ciało wydłużone jak węże. Ryby pływające szybko mają kształt kropli i dużą płetwę ogonową. Ciało wszystkich ryb pokrywa skóra, zawierająca komórki śluzowe i barwnikowe.